Lupang Kanduli

Lupang Kanduli
ni Anthony P. Barnedo


Kapirasong paraiso’y kanilang pinagyaman
Upang maging kanlungan nitong abang mamamayan
Ang lawa ay karugtong ng kanilang kabuhayan
Hantungan ng kanilang masiglang kinabukasan.

Kaunlaran ay yumabong sa paglipas ng taon
Dati’y bahay na pawid ngayo’y bato ang silungan
Ilang bagyo na rin ang sumubok sa katikasan
Para sa pamilya’y pinamalas ang katatagan.

Sa mapang-akit nitong taglay na likas na yaman
Lawa’y pinanlisikan nitong pagkagahaman
Tila ang bait upang mangingisda ay tulungan
Binuhos ang puhunan sa pag-alagwang tuluyan.

Sinamantala na ang lahat ng pagkakataon
Nagpyesta ang kapitalista, lawa’y ibinaon
Ang naging pyesa’y manggagawa’t sa tubo tumuon
Kasehodang pagkayurak ng abang kalikasan.

Ang gobyerno’y nakatanaw ng pangangailangan
Nakangising ginamit ang kanyang kapangyarihan
Binasbasan ang kita at binigyan ng katwiran
Pagkamal ng salapi ng iilang mayayaman.

Pagprotekta sa bayan ang pangunahing dahilan
Sa pagsasaayos nitong lawa ng karangyaan
Itinayo yaong dam sa dakong timog kanluran.
Hanggang ito’y naging palikurang walang imbakan.

Naglaho na ang samu’t saring natural na yaman
At naging pusali ang angkin nitong kagandahan
Ano kaya ang ibibida nito sa dayuhan?
Isang kahunghangan at sadyang kasinungalingan.

Noon ang kasaganaha’y tinatamasa ninuman
Ngayon ay pagdarahop ang grabeng nararanasan
Sa pagbulusok ng pag-unlad ng lagay ng bayan
Maralita’y lumubo’t nawasak pang kalikasan.

Lumipas ang panahon at ang bathala’y tumugon
Ang sisi’y sa maralita kung bakit nagkaganun
Kaya itong pobre’y sapilitang pinalilisan
Sa lupang kanyang tinubuan at kinalakihan.

Totoo ang panganib ay palagiang nariyan
Bagyo at pagbaha’y talagang kakahilakbuan
Ngunit hindi ang maralita ang may kasalanan
Ng trahedyang iginuhit ng sirang kalikasan.

Di ba’t ang may kasalanan ay silang namuhunan
Lantarang inagaw sa mahirap ang kabuhayan
Walang humpay sa pagtatayo ng palaisdaan
Hanggang dukha’y nawalan na ng pangingisdaan.

Kapitalista ang dapat na pinaparusahan
Pagkat ang pagkagahaman ang tunay na dahilan
Kung bakit ang lawa ay lusak ang kinahantungan
Naging impyerno! paraisong pinahalagahan!

Ngayon ang maralita’y itatapon sa kung saan
Serbisyo raw ng demokratikong pamahalaan
Ano kaya ang naghihintay na kinabukasan?
Paninirahan at kabuhayang walang katiyakan.

Pasasaan pa’t iiral matinding tunggalian
Siguradong di pagagapi ang uring gahaman
Kanila’y ililigtas pinagkukunan ng yaman
Kahit pa ipagbuwis ng buhay ng karamihan.

Huwag sanang maging marahas ang pamahalaan
Paglilingkod sa bayan gawing makatotohan
Maralita’t manggagawa sanang maging sandigan
Hindi kapitalista ang dapat na paglingkuran.

Pagkaganun pa man ang laban ay huwag bitawan
Magkaisa sa makataong interes ng bayan
Ang lawa ng karangyaan, ang lupang tinubuan
Iwaksi ang sistemang nagpapahirap sa bayan.





Tulang may labing limang pantig bawat taludtod.
Ang tulang ito ay hango sa mga kwento ng mga nakatira sa baybayin ng Laguna Lake o “Lupang Kanduli” na ang ibig sabihin ay lupang inaabot ng tubig mula sa lawa. Ang tula ay sumasalamin sa buhay at suliranin ng mga mamamayang naghahangad ng makataong serbisyo para sa katiyakan ng kanilangt paninirahan.
Agosto 10, 2010 – 6:15 pm.

Laiya

Laiya
ni Anthony Barnedo
May 23, 2010

Sa aking paglalakbay damdamin ko'y nasagi
Ng iyong kariktan, sa isip ko'y namalagi
Sa simoy ng 'yong hangin, ligaya'y namutawi
Hampas ng 'yong along may balot na luwalhati.

Isang birhen ka nga kung ako ang magsasabi
Kaylinis ng dambana tila isang mabini
Tatampisaw tampisaw at sadyang mawiwili
Sa Perlas ng Silangan maipagmamalaki.

Kung di mapigilang pag-unlad, ito'y maigi
Dangan lamang baka madungisan ang 'yong lipi
Pagkagahasa sa iyo'y 'wag sanang mangyari
Pagtayog ng magara't dambuhalang gusali.

Sana nga ikaw ay nagkakanlong ng kakampi
Na s'yang magtatanggol sa lahat ng mang-aapi
Mailayo sa gahaman na utak salapi
Upang ang 'yong interes ang laging mamayani.

Ang 'yong karagata'y huwag maging guni-guni
Tubig na tila salamin, 'wag sanang rumumi
Walang hanggan dapat sa iyo ang pagkandili
Laiya, ang 'yong ganda tuwi na'y manatili.

(Tulang may labing apat na pantig bawat talutod.)

Ang tulang ito ay nabuo sa paghanga sa kagandahan ng karagatan ng Laiya, San Juan, Batangas.

Pagharap sa Katotohanan

Pagharap sa Katotothan
ni Anthony barnedo
May 19, 2010

Ano kaya ang sasalubungin bukas,
Sa guhit ng kasaysayang walang wakas?
Ang damdaming tuluyang ng nagkadungis
Sa hapdi ng paghihirap at hinagpis.

Sa bawat pagpatak ng butil ng pawis
Kaakibat ang piliting makaalpas
Ng Dalitang pagkaapi ang dinanas
Sa tanikalang nag-umigpaw ang dahas.

Sa mugtong mata man palagi ang bakas
Ang tinik sa puso'y di na maaalis
Ang hapdi man ay mapawi't magkalunas
Dilim ay mananatiling nakabigkis.

Hangga't sistema'y sa bayan nakagapos
At ang iilan nga ay nagmamalabis
Demokrasya'y maskara lamang ng Burgis
Ng Kapitalistang tubo lang ang nais.

Paglaya ay lagi na lang kinakapos
Katotohanan ay di ba hinahaplos?
Halina't pagbabago ay gawing lubos
Pakikibaka't maigting na pagkilos.


(Tulang may labing dadalawahing pantig bawat taludtod.)

Lipunang Mapang-alipin

SUNG BY DOUGHLAS OF DROP THUG (2nd Stanza)
ARRANGED & WRITTEN BY An2ño & Doughlas

ANG BAYAN NA SINILANGAN AY PUNONG PUNO NG POOT
WALANG KWENTA NA GOBYERNO, WALANG GINAWA KUNG DI MANAKOT
TILA MGA BUWAYA LAHAT KINUKURAKOT
PANO GAGALANGIN KUNG KAYO MISMO ANG SALOT
NAPAKAMOT NA LAMANG ANG TULAD KONG MANGGAGAWA
SA KASAGSAGAN NG HIRAP TAYO LAGI ANG KAWAWA
AT PARANG WALA NA NGANG BUKAS ANG SA ‘TIN NAGHIHINTAY
KARAPATAN NG BAWAT ISA, HINDING HINDI IBINIBIGAY.

HINDI NA NGA MAPAGKASYA ANG AKING KINIKITA
HALOS MATUMBA SA GUTOM DAHIL KUMAKALAM ANG SIKMURA
SA PANG-AAPING DINARANAS SA KAMAY NG KAPITALISTA
ANG BUHAY NA WINASAK TILA WALA NA BANG HUSTISYA
DUGO AT PAWIS ANG AKING IPINUHUNAN
LAKAS SA PAGGAWA ANG NATATANGI KONG PANLABAN
HINDI AATRAS KAHIT HIRAP ANG DINARANAS
PRINSIPYO KO! DI MABIBILI KAHIT BUKAS ANG LUMIPAS.

Ang Nais Ko
ni Anthony Barnedo.

Ang nais ko’y ulan upang diligan ang lupa
Nang ang uhaw ay mapawi’t makitang basa
Lalangoy sa dagat, hinding hindi sa basura
Malinaw na pag-asa’t bubura sa problema.

Ang lupain ay bitak-bitak kinalaunan
Walang pakinabang ang kanal na dinaraan
Sadyang tao nga ang talagang may kasalanan
Sa damdaming nagliyab ni Inang Kalikasan

‘Wag daw magsunog ng tanso, pobreng maralita
Basura’t usok kung saan ay nakakasira
Naglalahikang plantasyon namamayagpag nga
Gawa ng gobyerno’y kundi maningil ng gana

Kasabay ng pag-unlad pagbabago ng klima
Habang ang marami’y nawawalan ng pag-asa
Bakit hindi kaya ang sistema’y palitan na
Ng hindi naaabuso ang yaman ng bansa

Ang yaman nga’y ninakaw saka pinagsasahan
At si inang kalikasan nadustang tuluyan
Lupa’y binungkal, tinayuan ng kaharian
Na s’yang pabrika ng gahamang kapitalista.

Kaya’t ang nais ko’y umulan ng kalakasan
Upang madiligan tuyong damdaming sugatan
Maging simula ng pagbabago ng panahon
‘sang pagtangis sa pinaghaharian ng ilan.

Ang tulang ito‘y may labing apat na pantig bawat taludtod.
March 10, 2010 – 15;17

HINDI IKAW ANG DAHILAN

HINDI IKAW ANG DAHILAN
ni Anthony Barnedo
Ang mundo ay alipin ng ‘sang laksang dusa
Na nagmumula sa kaunlaran ng gamit at sandata
Pilitin mo mang sumabay sa rumaragasang lawa
Dugo at sakripisyo ang tangi mong pag-asa.

Ang segundo ay dumadaan at di mapipigilan
Katulad ng pagdaranas sa uring namuhunan
Ito man ay ikamatay ng kaawa-awang katawan
Wala silang pakialam basta’t tubo’y makamtan.

Ang kita’y magtatawid ng uhaw at kagutuman
Ngunit ito’y di magpapawi ng linaw sa kahirapan
Subukin mong maging masipag at matiyaga man
Iilan pa rin ang magkakamal ng iyong pinagpaguran.

Hintayin mo’t ang pangako’y wala kang mapapala
Magaling man sila’t matalino, di pa rin sila iba
Sa mga naunang imahe ng hunyango’t buwaya
Na sa kaban ng bayan sila-sila ang nagtamasa.

Kaya’t wag mong isisi sayo ang ‘yong kahirapan
Sapagkat ang opurtunidad ay kanilang pinipigilan
Wala silang alam kundi magpalago ng yaman
Kahit na nadurungisan ang iyong karapatan.

Ang tulang ito ay nabuo sa pansamantalang opisina ng DAMPA 775 Inc. March 06, 2010

Hanggang Di Mahanap Ang Pag-asa

Hanggang di Mahanap ang Pag-asa

Kung ang isang umaga ay 'sing dilim ng isang malalim na balon
Paano pa ang gabi kung may bagyong maghahari...
At kung di mapapawi ang pighati sa unos
Patuloy bang magdurugo ang sugatang puso?

Tatakas na lang ba at di maghahanap ng lunas
Iiwas sa hagupit, sa galit at poot...
Hayaan na lang yumuko't magmakaawa
Magpapasaklaw sa kapangyarihan, magpapasakal!

Paano na, ang mahihina ay patuloy na magiging mahina...
Ang naghahari ay patuloy na maghahari...
Hanggang saan ang katapusan, may simula bang mauulit...
May pagbabago ba, hanggang saan ang pag-asa?

Umasa ng umasa...
Umasa ng umasa...
Umasa ng umasa...
Umasa ng umasa...

Haggang di mahanap ang pag-asa!


July 16, 2007
16:31:59